درمسیر تحقیقات تکمیلی دانشمندان در زمینه تاثیرات ضربه درمانی که دکتر داوسون چرچ و دکتر دیوید فاینش انجام دادند تمرکز تحقیق بر روی اندازه تغییر در سطح کورتیزول در قبل و بعد از جلسات مشاوره به روشهای مختلف بود.

در این پژوهش 83 نفر شرکت کردند که این افراد در سه گروه تحت آزمایش و بررسی قرار گرفتند.

شرکت کنندگان در گروه اول تحت یک جلسه ی ضربه درمانی یک ساعته قرار گرفتند.

گروه دوم یک جلسه ی یک ساعته روانکاوی (گفتگو درمانی) دریافت کردند و سومین گروه تحت هیچ مشاوره یا روش درمانی ای قرار نگرفتند.

دراین مرحله, محققان میزان هرمون کوتیزول را در خون همه ی شرکت کنندگان قبل و بعد از جلسات درمانی  اندازه گیری کردند.

هورمون کورتیزول به هورمون استرس در بدن معروف است.بدین معنا که وقتی سطح استرس بالا میرود، میزان کورتیزول در خون هم به سرعت بالا میرود.

زمانی که محققان و دانشمندان پس از جلسات مشاوره یک ساعته دوباره سطح کورتیزول را در شرکت کنندگان اندازه گیری کردند در ابتدا فکر کردند که خطایی در لابراتوار اتفاق افتاده است و یا تجهیزات آزمایشگاه دچار نقص شده اند!

چرا که بطرز شگفت انگیزی سطح این هورمون به ناگهان و در طول زمان کوتاهی در تعدادی از شرکت کنندگان افت کرده بود.

سریعا تمام تجهیزات آزمایشگاه را مجدداً تست و ری استارت کردند تا بتوانند بطور قاطعانه به یک جمع بندی نهایی برسند. اما پس از تست نهایی و تجهیزات لابراتوار و اطمینان از صحت آزمایشها  متوجه شدند تنها حلقه گمشده در نتایج آنها قدرت شگفت انگیز و تاثیرگذاری سریع تپینگ بود که در پیش بینی های تیم تحقیقاتی از قلم افتاده بود.

—————————————————————

بیشتر بخوانیم :

—————————————————————

و اما نتایج تاثیرات ضربه درمانی در این پژوهش:تاثیرات ضربه درمانی

گروه اول(تپینگی ها): نتایج آزمایش خون این گروه نشان داد که پس از یکساعت تپینگ 24% سطح کورتیزول در افراد مورد تست کاهش پیدا کرد.

اما در آزمایش خون  گروه دوم و سوم هیچ گونه تغییری در سطح کورتیزول شان مشاهده نشد! این تفاوت در میزان سطح هورومون استرس تنها در یک تراپی یک ساعته تپینگ، دنیای علم و درمانهای مکمل را تکان داد و محققان را به درمان قطعی انواع اختلالها و مشکلات لاینحل روحی و روانی توسط ضربه درمانی امیدوار و مصمم کرد و اینگونه شد که از آن پس تپینگ به عنوان انقلابی در دنیای علم معرفی و تأیید شد.

 اگر چه که جلسات مشاوره و روانکاوی های معمولی هم میتواند به تنهایی استرس را کاهش دهد اما تفاوت در این است که در جالسات غیر تپینگی نتایج در طولانی مدت و پس از دوره های روان درمانی مکرر میتواند رخ دهد.

ضمن اینکه طبق این پژوهش میتوان فهمید که مزیت ها و تاثیرات جلسات روانکاوی از نظر فیزیکی در بدن شما ثبت نمیشود و هیچ تاثیری در میزان ترشح هورمونها ندارد.

حال, مطالعات بیشمار دیگری اثبات می کند که میزان بالای “هورمون استرس” در بدن موجب بروزمشکلات عدیده ای برای افراد میشود که متاسفانه با توجه به سبک زندگی مدرن و پراسترس امروزی, میلیونها انسان تحت ریسک و خطر ابتلا به انواع مشکلات جسمی و روحی قرار دارند و یا مدیریت استرس در زندگی روزمره برایشان غیر ممکن شده است.

نتایج  تکمیلی پژوهشهای تاثیرات ضربه درمانی جهانی در زمینه ی تپینگ:

تپینگ واکنشها و عملکرد میان محدوده ی سیمپاتیک و پاراسیمپاتیک مغز را  به تعادل میرساند و یک وضعیت احساسی خنثی را در بدن ایجاد میکند. در اصل این وضعیت خنثی همان سطحی از تندرستی است که به  “استاندارد طلایی سلامت” در دنیا معرفی شده است.

 

*محدوده ی سیمپاتیک و پاراسیمپاتیک مغز چیست؟

سیستم عصبی سیمپاتیک به نام واکنش جنگ و گریز (fight or flight) در زبان عامه شناخته شده است.

یعنی همان واکنشی که در هنگام خطر یا زمان استرس در مغز فعال میشود.

و سیستم پارا سیمپاتیک معمولاّ به عنوان سیستم (استراحت و هضم) شناخته شده است  یعنی دقیقا وضعیت مقابل و متضاد سیستم سمپاتیک که این دو باید به یک تعادل در تعامل با هم برسند تا بهترین شرایط

نظرتان را بگویید

هجده + دو =